Tagarchief: E8

25-04-2015 Sarto E7 – Sc ’t Zand E8 (10-0)

Laatste competitiewedstrijd E8 eindigt in monsternederlaag maar we kijken alweer positief vooruit!

Ik zal het verslag van de wedstrijd maar vrij kort houden vandaag na de enorme nederlaag die de E8 op sportpark “Westend” leed tegen de kampioen RKSV Sarto. Ik kan het me niet meer heugen maar het is allang geleden dat ik met een van mijn teams met dubbele cijfers klop heeft gekregen. Ik denk dat het in de F9 is geweest en anders in de F13.  Ik had het zo’n pak slaag niet verwacht maar verrassend is het ook weer niet. We moeten er ook niet teveel bij stil blijven staan alhoewel ik het wel als een teleurstelling beschouw maar ik kijk al veel verder. Wat ik nog wel even kwijt wil is dat ik hoop dat onze coordinator  mee leest en hopelijk iemand van RKSV Sarto ook want het is natuurlijk ridicuul dat dit team van RKSV Sarto driemaal achtereen bij ons staat ingedeeld en daarin tweemaal kampioen wordt en eenmaal tweede na een herindeling van onze najaarscompetitie anders waren ze driemaal kampioen geworden. Een team wat veel te laag staat ingedeeld en waar onze E4 nog zijn handen aan vol zouden hebben. Ik had het al voor deze competitie aangegeven bij de club maar er was blijkbaar te weinig aanleiding om wat te ondernemen. Onze jongens werkten hard maar kwamen behoudens Tiago Buijs allemaal te kort (de laatstgenoemde was de laatste  speler van de week dit seizoen) en Niels van Slooten had geen geluk deze ochtend en kreeg de bal vaak niet lekker mee of zijn ballen vielen net verkeerd, maar dat kun je ook weleens hebben. Als laatste wat ik kwijt wil over deze ochtend was dat het van de Sarto leider niet nodig was om keihard TIEN te gaan roepen over het veld. Dat betuigde van weinig respect naar mijn jongens toe maar hij zal er zijn redenen wel voor hebben gehad.

Het seizoen zit erop bijna op behoudens twee toernooien op 30 mei bij DAW Schaijk en op 6 juni bij ASV ’33 in Aarle Rixtel. Daar gaan we ons nog goed en op een positieve manier laten zien namelijk met hopelijk tien jongens als een team! Een team en dat is de E8 wel ondanks de vele ups maar ook de vele downs. Ik weet dat we niet de allerbeste spelers hebben maar ook zeker niet de slechtste. Maar wat waar het omgaat is dat ik als trainer niet kijk van wat ze niet kunnen maar na wat ze wel kunnen, en dat is veel belangrijker. Dat je met zijn allen door middel van een goede wedstrijdinzet, beleving en plezier al heel ver komt. En ik hoop dat dit bij iedereen duidelijk is ook met oog op volgend jaar zowel voor spelers maar zeker ook voor de ouders. Samen zijn en samen doen zowel in als buiten het veld!  Hoe het er volgend seizoen uit gaat zien en wie bij wie komt te spelen en of dat bij mij is of bij een andere coach  dat maakt niets uit maar de drie bovenstaande elementen blijft  voor iedereen van belang, altijd! Voor trainers is het zaak hierop te blijven hameren en ze met gerichte en goede training ze op hun eigen niveau beter te maken als speler en als team als geheel.  Volgend jaar wordt voor de meeste jongens een enorme overgang van een half naar een heel veld maar na een paar weken zal dat geleidelijk eigen gaan worden daar ben ik heilig van overtuigd. De afgelopen weken hebben enkelen al een- , twee- of zelfs al driemaal op groot veld geoefend en bij de wedstrijden waar ik bij was was ik al zelf erg blij verrast met het getoonde spel van bijna alle spelers. Ik heb er enorm veel zin in om volgend jaar wederom voor een  groep spelers te staan alleen zal het voor mij even wennen zijn dat Johan van de louw niet meer naast me staat na drie jaar samen te hebben gewerkt bij de F6, E10 en E8! Dus niet alleen voor de spelers begint een nieuw hoofdstuk ook voor mijzelf. Volgend jaar en dat is inmiddels geen geheim meer ga ik samen met de huidige succesvolle E7 trainer Rene Wijdemans een team  D-team  coachen. Iets wat we eindelijk al veel langer in ons hoofd hadden maar nu ook daadwerkelijk gaan doen. Wat betreft de verslagen schrijven weet ik niet of ik daar volgend jaar mee doorga daar ga ik nog wel even over nadenken. Het veel arbeidsintensiever dan menigeen denkt en soms is het ongemakkelijk om als een soort reporter een stuk te schrijven als jezelf ook de coach en trainer van dienst bent. Ik heb het in ieder geval drie jaar lang met veel plezier gedaan en merkte onlangs nog hoeveel mensen wel niet mijn stukje ook elke keer weer lezen of ze het er nu mee eens zijn of niet het maakt soms toch wel wat los!

Wat me verder nog rest is om een paar Sc ’t Zand teams te feliciteren met hun kampioenschap en het waren er best veel dit seizoen maar ik haal er even enkelen eruit. Allereerst de F4 van keeper Jens van Slooten. Jens is niet alleen bij mij een kind aan huis maar trainde vorig seizoen lang met de toenmalige E10 mee en ik ben trots op hem dat hij dit jaar ook een keer een beker kan hooghouden. Verder feliciteer ik de E2 van mijn vriend Bart Swaans en medeorganisator van het E kamp Mark van de Klundert met hun jongens waaronder mijn ex spelers keeper Luc van Etten en Timo Swaans. Verder het team van Vrouwen 2 van (mijn goede buur) speelster Anne Ninteman en als laatste de feliciteer ik de E7 van Rene Wijdemans. Die hebben met een top team een super prestatie geleverd om dit seizoen tweemaal kampioen te worden. Dat is iets wat enkelen van ons ook al eens mee hebben gemaakt en zulke momenten moet je koesteren. Wat ik ook koester zijn  de mooie E8 momenten dit jaar. Ik denk dan vooral aan de geweldige 1 – 1 in Udenhout bij kampioen SVSSS en verder de twee luik van twee weken geleden tegen Sc Olympus maar ook soms de vreugde na overwinningen maar toch ook soms het verdriet na een nederlaag omdat dat ook sport is. Verder wens ik iedereen een fijne meivakantie, misschien tot woensdag en anders tot snel!

Richard Lane

18-04-2015 Sc ’t Zand E8 – Nordea E1 (2-3)

E8 verliest van hekkensluiter Nordea!

Soms voel je als coach vooraf al aan wat er die ochtend gaat gebeuren. Ik wilde mijn voorgevoel op papier zetten maar dan roep ik het onheil al over mezelf af. Dus ik probeerde een zo goed mogelijke voorbespreking te doen om ze te behoeden waar ik al een klein beetje bang voor was. In kleedkamer zette ik in begrijpelijke taal uiteen wat ik van de E8 verwachtte deze ochtend en hoe we zouden gaan spelen. Iedereen was vol goede moed maar was het besef er wel dat je ook alles moet geven tegen de nummer laatst? Ik vroeg het me af?!

Op veld 5 aangekomen   gingen we gelijk de warming up doen onder leiding van scheidend trainer Johan van de louw. Ik ging ondertussen op zoek naar andere shirts omdat Nordea natuurlijk ook in het rood speelt. Helaas waren er geen meer voorradig zodat we met hesjes moesten spelen maar dat op zich niet erg.  Na de warming up moesten we ook nog een reparatie klus doen. Een van de twee doelen had nog maar amper een net. Het is een terugkerend probleem waar we als club mee te maken hebben aangezien de velden ook vrij toegankelijk zijn voor derden. Ik heb het zelf ooit als speler van Ons Vios bij Sarto meegemaakt dat een net niet goed vast zat aan de palen waarna je een welles nietes spel krijgt of een doelpunt zat of niet. En dat kun je niet gebruiken zeker niet met kinderen. Daardoor begonnen we enkelen minuten te laat maar ik zei tegen de nog jeugdige scheids dat het eerst in orde moest zijn alvorens hij kon gaan fluiten. Uiteindelijk ging de bal dan toch rollen met een zonnetje en een nogal frisse wind op deze zaterdagochtend. We begonnen veel te slap aan de wedstrijd en verloren vanaf het eerste fluitsignaal  veel duels en we lieten maar mondjesmaat ons goede spel zien van de afgelopen twee weken. Niet dat Nordea veel kansen kreeg maar we zaten simpelweg niet in de wedstrijd en zelf creëerden we veel te weinig.  En halverwege gebeurde al wat je aan voelde komen na vier maal achter elkaar te slap ingrijpen van E8 spelers kon Nordea nota bene nummer laatst van de competitie de 0 – 1 scoren! Er werd links en rechts wat gemopperd op elkaar iets wat niet vaak gebeurd bij ons team. We probeerde wel wat maar er zat geen enkele lijn en idee achter het spel van onze E8. We kregen op het einde van de eerste helft toch nog enkele kleine kansjes en uiteindelijk wist Mathijn Horbeek het net te vinden eigenlijk op een moment dat ik het niet verwachtte. De rust behaalden we met een 1 – 1 gelijk spel. Ik probeerde de E8 spelers even aan te spreken over ons matig  getoonde spel. Met een pep talk probeerde ik ze ook weer aan te moedigen om er in de tweede helft voor te gaan. Maar in de rust hoorde ik al gelijk weer dat men trucjes wilde gaan doen als we ruim zouden gaan voorstaan, ja ik gaf de boodschap mee dat ze terug naar de basis moesten van bal aannemen, over de bal heen kijken en passen. Dus spelen met een idee en dat is veel belangrijker dan kunstjes waar je geen wedstrijd mee wint.

Vanaf de eerste seconde na rust zag ik gelukkig een E8 die er kort op zat en de tegenstander meteen op eigen veld ging vastzetten. Dit onder leiding van Niels maar wel het meest door Mathijn Horbeek. Deze jongeman had het de laatste weken lastig en ook op het grote veld was hij erg onwennig en kon hij zijn draai niet helemaal vinden. Maar nu zo na de thee pauze zag ik weer de Mathijn zoals ik hem graag zie. Vroeg storend, sleuren, de tegenstander opjagen en ballen veroveren  en dreigend naar voren. De rest van het team volgde zijn voorbeeld en zodoende kwam Nordea niet onder onze druk uit. Na een goede pass over links van achteruit ging Mathijn goed door en behield goed het overzicht en bediende Niels voor de goal die prachtig de 2 – 1 voorsprong binnenschoot. We gingen gelijk op zoek naar de 3 – 1 maar het resulteerde niet in grote mogelijkheden of kansen.  Sterker nog geheel uit het niets maakte Nordea gelijk; 2 – 2. En vanaf dat moment zakten we weer naar het bedenkelijke niveau van voor de rust. Nordea rook bloed en werd brutaler en na weer fout op fout strafte de hekkensluiter van onze competitie ons genadig af met een knappe schuiver in de uiterste hoek 2 – 3!

Met de moed der wanhoop probeerden we nog wat en met nog paar seconden te gaan kregen we nog een vrije trap een meter of vijftien  schuin links voor het doel. Sander van Grootveld ging natuurlijk achter de bal staan en hij poeierde de bal vervolgens op het doel maar de bal schampte de dwars lat aan de verkeerde kant. Meteen floot de referee af en zodoende verloren we deze wedstrijd geheel onverwacht met 2 – 3!

Wat een deceptie deze ochtend voor de E8 en ook zo onnodig maar ook dit is ook sport.  Het zijn lessen maar wel dure lessen. Terug in de kleedkamer hadden de meeste al weer de grootste mond maar ik zei dat dat even niet gepast was omdat ik die energie op het veld had willen zien. Sander zat als enige in een hoekje in het begin zuur te kijken en dat zie ik graag. Je mag en je moet zelfs teleurgesteld zijn dat is een prima sportmentaliteit op welk niveau dan ook.  Na het douchen en omkleden deed zoals gebruikelijk mijn nabespreking. Zoals zo vaak zei ik dat ik echt niet boos was maar dat dit wel zo onnodig was en dat als je als individu in een team niet alles geeft je overal tekort komt op het veld. Als speler A maar 70% geeft, speler B maar 85% en speler C maar 65% en ga zo maar door dan kom je uiteindelijk 100% tekort en dat is 1 complete speler en dat is teveel en dat kun je niet compenseren.  Iedereen luisterde nu wel aandachtig en iedereen was stil. Maar aan het einde van mijn praatje vroeg ik aan ze of ze toch nog energie hadden en of ze die nog wel kwijt wilde? “Ja” riepen ze in koor. Nou dan moeten jullie “Happy Birthday” gaan schreeuwen voor de onlangs jarige trainer Johan van de Louw. En vervolgens ging bij iedereen de keel open en werd er voor een zakje chips alles bij elkaar geschreeuwd! En dat was ook wel weer mooi om te zien daarom ook ben ik ook na zo’n matige vertoning altijd weer blij met mijn team de E8. Nog wel! Want het einde is nu wel in zicht voor dit team nu de competitie zo goed als is afgelopen. Komende zaterdag nog een wedstrijd uit bij kampioen RKSV Sarto en het is behoudens nog aantal trainingsweken en twee toernooien alweer gedaan en gaan we op in D teams! Verder vandaag geen speler van de week omdat ik onze teamprestatie ondermaats vond maar wel kreeg Mathijn nog wel een extra compliment voor wat hij na de rust liet zien.

In de avond was er nog een surprise party voor trainer Johan van de Louw. Ik ben er namens de E8 heen gegaan met spelers Colin, Hannes en Niels. Ik heb Johan drie jaar geleden leren kennen toen ik nog leider was bij de F6 en hij samen met Gerard Ketelaars  de trainers waren. Gedurende dat succesvolle jaar bleek dat wij een goede klik hadden en daarna bleven we ook samen een trainersduo bij de E10 en dit jaar bij de E8. Maar nu hij onze defensie gaat dienen gaat hij toch helaas afscheid nemen. Ik had hem graag volgend jaar bij mijn nieuwe team in de trainersstaf gehouden en ook mijn nieuwe kompaan Rene Wijdemans was daar positief over maar de deur blijft wel altijd voor hem openstaan. Waarom? Hij heeft een goede positieve  kijk op voetbal, hij heeft een goede klik met spelers van deze leeftijd en al een enorm verantwoordelijkheidsgevoel. Johan het allerbeste en ik kijk met veel plezier terug op onze samenwerking en wellicht komt er toch nog eens een hoofdstuk bij!

Richard Lane

11-04-2015 Olympus E2 – Sc ’t Zand E8 (0-3)

Een hard werkend E8 behaald mooie en terechte overwinning in Tilburg zuid!

Vandaag de terug wedstrijd van de tweeluik tegen de E2 van Sc Olympus. Vorige week wonnen we glansrijk, overtuigend  en met erg goed veldspel met  8 – 1 van de spelers uit Tilburg Zuid. Met hulp van Omar weliswaar en verder waren Ian Schoones, Niels van Slooten toen afwezig en was Daan van Dorp geblesseerd. De laatste speler  was nog steeds niet hersteld van zijn kwetsuur. Maar ook in op deze ochtend bleken ook Thomas Donders en Ian Schoones met lichte blessures te kampen. Daarom begonnen zij samen als reserve en de basisopstelling zag er als volgt uit: Kaan Yilderim op doel, achterin Hannes van Heijst, aanvoerder Tiago Buijs en Sander van Grootveld. Middenveld met Niels van Slooten en Mathijn Horbeek en net daarvoor als centrum spits Colin Lane. De wedstrijd stond onder leiding van een nog jonge referee die zijn aller eerste wedstrijd floot en begeleiding en beoordeling kreeg langs de lijn. Opdracht vandaag was duidelijk; speel met overtuiging en met een idee! En laat kijk goed over de bal en laat de bal “het werk”  het werk doen zoals we dat in voetbaltermen vaak zeggen.

Met een waterig zonnetje begonnen we op het hoofdveld van deze fusieclub en we hadden gelijk vanaf de aftrap een licht overwicht. Zoals zo vaak resulteerde dit niet echt in mogelijkheden of kansen. Sc Olympus hield net als afgelopen week constant drie man achterin die primair zich bezig hielden met verdedigen. Dus het was zelfs voor Niels van Slooten moeilijk  om gaatjes te vinden. Gedurende de eerste helft werd Sc Olympus wat sterker en liet zien een echte counterploeg te zijn. Bij balverlies onzer zijde kwamen zij meermaals gevaarlijk voor het doel van onze keeper Kaan Yilderim. Ook gaven we soms te makkelijk corners weg en we hadden enkele keren het geluk dat de bal net niet goed viel voor de voeten van een Sc Olympus aanvaller. Maar ook goalie Kaan had een aantal knappe reddingen en sleepte ons ongeschonden door naar de rust. Het was ook een echte een “battle”  en enkele malen lagen er spelers van de E8 op de grond maar echt gemeen was het niet en de jonge referee had alles prima onder controle. Verder haalde ik Ian Schoones al na drie minuten uit het veld nadat hij in het veld was gekomen voor Mathijn. Hij was te geblesseerd was om langer te kunnen spelen. Hij wilde zelf verder maar in zo’n wedstrijd kun je niet op 50 % spelen.  De 0 – 0 ruststand was eigenlijk wel een terechte tussenstand. In de rust gaf ik nog aan dat we zeker niet slecht speelden maar dat we iets beter de bal in de ruimte moesten spelen en ook eerder onze loopacties moesten inzetten. Enkele malen bleven we te lang kijken en waren we te passief.

In de tweede helft ging de wedstrijd verder tussen twee min of meer gelijkwaardige ploegen. Na een minuut of vijf mochten we niet klagen want een afstandschot van de wit hemden spatte boven keeper Kaan uiteen op de lat. Dat was eigenlijk het startsein voor de E8 om een versnelling hoger te gaan spelen en langzaam aan werden we sterker. Dat kwam ook door Sc Olympus zelf die  bleven achterin met drie verdedigers spelen en schoven niet door naar het middenveld en hun spitsen speelden allemaal voor zich zelf en speelden nauwelijks meer over. Het bracht ons in een zetel. Mathijn Horbeek won zijn duels en Niels van Slooten kreeg steeds meer ruimte. Colin kaatste super goed voorin over en er ontstonden  her en der wat kansjes en je voelde dat er een doelpunt zat aan te komen. En inderdaad na een mooie actie van Niels die zijn directe tegenstander omspeelde waardoor hij voor zich zelf een vrije baan creëerde en dus alleen op de goede Sc Olympus keeper kon afgaan. Hij prikte vervolgens de bal in het dak van het doel; 0 – 1!

 

Hierna bleven we goed spelen en de organisatie was volledig weg bij de thuisploeg en we wonnen bovendien alle duels achterin. Tiago Buijs en Sander van Grootveld waren heer en meester en Thomas Donders kwam enkele malen brutaal goed mee op. Naar mate de minuten verstreken kreeg de kleine blonde man rechtsachter op het veld steeds meer vertrouwen en speelde net als vorige week een puike partij en van zijn lichte blessure was niet veel te merken.   Maar vertrouwen straalde iedereen wel uit. Sc Olympus probeerde wel maar deze spelers gingen met de minuut slordiger spelen en dat speelde ons in de kaart. Met nog een minuut of tien te gaan kregen we een corner op links. Colin Lane melde zich voor de hoekschop en trapte hem vervolgens goed scherp voor en bij de eerste paal kwam Hannes van Heijst goed voor zijn man uit en kon de bal simpel maar gedecideerd binnen tikken; 0 – 2! De blijdschap was groot bij iedereen die de E8 een warm hart toedraagt. Het was Hannes zijn tweede doelpunt van het seizoen en zo bekroond ook hij een erg goede week. Op woensdag was hij namelijk al een van de beste spelers op het grote veld tegen de D7! Niels ging moegestreden naar de kant. Maar ook nu zonder de rappe middenvelder bleven we moeiteloos overeind. Colin Lane had nog wat kansjes maar het slotakkoord kwam echter van de voet van Mathijn Horbeek die de bal twee minuten voor tijd prima van een meter of acht in de uiterste hoek prikte; 0 – 3.

En zo kwam deze wedstrijd tot een einde en behaalden we deze week zes punten tegen een vooraf zeer moeilijke geachte opponent. Met elf doelpunten voor en maar eentje tegen! Ik had daar vooraf niet op gerekend en daar ben ik erg content mee maar ook met ons getoonde spel alhoewel ik wel een paar terugkerende puntjes bij enkele spelers zie die verbeterd kunnen en moeten worden. Maar ja daar ben je immers ook trainer voor. Verder speelden we vandaag ook echt als EEN TEAM en dat is een fijne constatering. Dat we met drie andere en nieuwe  spelers dit seizoen toch weer een eenheid zijn geworden! Daar heb ik  als coach een bescheiden rol in gehad en dit is vooral aan de spelers zelf te danken. De E8 heeft gewoon tien sociale spelers en dat is nu toch wel weer duidelijk. Ik heb dat afgelopen week  al aangegeven bij de ouders van de E8 in de vorm van een (Whats)  App maar dat werd vandaag nogmaals bevestigd. Ik ben er ook trots op dat ik hun coach mag zijn en laat ik dat dan nog maar  eens aangegeven.

Terugkomend op de wedstrijd was er na afloop ook weer de “speler van de week” verkiezing. Het was erg moeilijk omdat iedereen top was vandaag maar het werd ditmaal toch onze keeper Kaan Yilderim. Na dit seizoen stopt hij als keeper en nadat hij dat met zijn vader bij mij had aangegeven speelde hij deels logischer wijs een aantal mindere wedstrijden. Maar wat hij vandaag liet zien was weer keeper Kaan van het begin van dit seizoen en die van de E10 van afgelopen seizoen.  Weer met wat meer lef en verder van zijn eigen goal af. Het was ook aan hem te danken dat we de nul hielden voor de rust.

Nog twee competitie wedstrijden resten ons en dan zit het seizoen er al weer op. Eentje thuis tegen hekkensluiter Nordea en eentje tegen de lang en vooraf al verwachte (bijna) kampioen RKSV SARTO. Als we zo blijven spelen kunnen we zeker nog punten pakken en doordat GSBW ook ineens punten laat liggen zit er zelfs nog een tweede plek in voor de E8 van Sc ’t Zand. De plek die eigenlijk vooraf door mij als het hoogst haalbare werd beschouwd want SARTO is maatje te groot voor ons en deze ploeg wilde denk ik zonder puntverlies kampioen worden en dat gaat nu ook met redelijk veel overmacht gebeuren. Neemt niet weg dat we er alles aan gaan doen om de laatste twee wedstrijden tot een goed einde te brengen. E8 bedankt!

Richard Lane

04-04-2015 Sc ’t Zand E8 – Olympus E2 (8-1)

E8 Sc ’t Zand geeft een  voetbal- en een “nomen en waarden” les aan Sc Olympus E2!

Het einde van het voetbalseizoen nadert nu zeer snel en er zijn nog maar vier competitiewedstrijden te gaan voor de E8 namelijk uit tegen Sc Olympus en RKSV Sarto en thuis tegen Nordea en vandaag  thuis tegen Sc Olympus. Helaas waren er in dit paasweekeinde twee afmeldingen van Ian Schoones en Niels van Slooten. Daarbij kwam ook nog eens de blessure van Daan van Dorp opgelopen tijdens onze eerste duel op groot veld afgelopen maandag. De laatste weken is onze rappe middenvelder Daan een beetje aan de sukkel en miste hij al redelijk wat speelminuten. Gelukkig was de talentvolle  Omar El Messeoudi, en zijn ouders uiteraard, bereidt om ons te helpen. De ochtend was zeg maar herfstachtig met ijskoude regen en gure wind. Het weerhield ons niet om aan de warming up te beginnen en het was wat slapjes voorafgaande aan de wedstrijd. Soms heb je als coach wat geluk want de tegenstander Sc Olympus was te laat en zo konden we wat langer de warming up doen en aan het einde hiervan ging het gelukkig al wat beter plus ik kon de jongens nog extra even bij me roepen om de puntjes op de i te zetten. Eindelijk was daar het team van Sc Olympus gearriveerd en konden we dan ook beginnen onder leiding van referee Quin van Loon.

 Opstelling E8: op doel Kaan Yilderim, achterin van links naar rechts Thomas Donders, Tiago Buijs en Hannes van Heijst. Twee mans middenveld met Colin Lane en Sander van Grootveld en iets daarvoor Mathijn Horbeek. Omar El Messeoudi begon als reserve. Ik had met Tiago en Sander afgesproken dat zij veelvuldig van positie moesten wisselen daar waar dat mogelijk was.

We begonnen overrompelend goed , geconcentreerd en bijzonder fel. Sc Olympus  (fusie club van Hieronymus en Velositas) werd gelijk onder druk gezet en het balbezit was overwegend voor de E8. Ik zat soms in mijn ogen te wrijven want was dit hetzelfde team dat vorige week na een slappe vertoning verdient met 0 – 1 verloor van VOAB? Vooral Mathijn had vooraf goed naar mij geluisterd want ik had hem de opdracht gegeven om nog meer uit te wijken naar links of rechts in plaats van statisch voorin in het centrum  te blijven staan. Hij deed het geweldig, veroverde ballen en speelde goed over . Ook de middenvelder Colin en Sander zorgde voor constante dreiging en achterin bleven we makkelijk en soeverein overeind. De brigade uit Tilburg-zuid hield ook teveel spelers achterin zodat we de ene aanval na de andere konden opzetten. Na vier minuten was daar al de verdiende 1- 0. Sander kwam na pass van Hannes van Heijst goed op over rechts. Vervolgens gaf hij de bal prima voor en bij de eerste paal kwam Colin goed voor zijn man uit en kon hij de 1 – 0 op het scorebord brengen. Doelpunt uit het boekje! Kort daarop stond het al 2 – 0 door Mathijn Horbeek die zijn prima optreden kon bekronen met een doelpunt na een mooie individuele actie. Mathijn kreeg gelijk een publiekswissel en het groeibriljant Omar betrad het veld. Daarna groeide we nog verder in de wedstrijd. Achterin had Kaan nog amper een bal gehad en onder leiding van Tiago Buijs kwam de verdediging nooit in de problemen. Ook Thomas Donders had geen kind aan zijn tegenstander en speelde  een puike partij. Inmiddels kwam Omar steeds beter in zijn spel en dolde veelvuldig zijn opponenten in het veld en uit een corner wist hij dan ook de 3 – 0 te scoren. Even later was er wederom een super mooie aanval. Mathijn (net opnieuw in het veld gekomen voor Sander van Grootveld) veroverde knap de bal, maakte zich goed vrij en gaf een prima diepe bal op Colin Lane die vervolgens met een knappe pass Omar alleen voor de keeper zette en zodoende werd het 4 – 0. Dit doelpunt was echt genieten omdat alles klopte! Ondertussen probeerde Sc Olympus met wat wanhoopsdaden iets te forceren maar werkelijk niet lukte bij dit team. Ze werden zo wanhopig dat er bij hun links en rechts wat normen en waarden vervaagde in het veld. Met een 4 – 0 tussenstand behaalden we de rust. Ik had weinig zeg maar niets op of aan te merken aan ons spel vandaag alleen het enige wat ik de E8 jongens meegaf was dat men zich niet moesten storen aan hun taalgebruik en dat ze rustig terug mochten duwen in de duels. Ga stoïcijns verder met goed voetballen daar heb je ze het meeste mee.

De tweede helft ging verder en we bleven inderdaad goed spelen. Omar kreeg nog meer ruimte voorin omdat de organisatie volledig weg was bij Sc Olympus en de aanvallers van de tegenstander weigerde mee te verdedigen en dus voorin bleven staan waardoor er een enorm gat op het middenveld ontstond waar Colin, Mathijn en Sander wel raad mee wisten. Na vijf minuten in het tweede bedrijf was het al  5 – 0 door wie anders dan door de kleine grote man Omar. Hij was simpelweg niet te houden door niemand. En ook de 6 – 0 en 7 – 0 kwam van zijn voet.  Hierna kon door wat nonchalante situaties van onze kant de wit hemden tegen scoren 7 – 1. Was jammer maar bij zo’n tussenstand is het onvermijdelijk dat sommigen het zo nu en dan wat makkelijker gaan opnemen. Het slotakkoord was van Colin die aan het einde van de wedstrijd alleen voor de keeper kwam te staan en drie keer net deed of hij ging schieten en telkens bewoog de keeper maar  bij de vierde keer schoot hij echt en was de goalie volledig kansloos. Was wel gallery-play waar ik normaal niet zo van gecharmeerd ben maar nu mocht het toch wel een keer.  En zo eindigde de wedstrijd in een klinkende 8 – 1 overwinning.

Wat een super geweldige wedstrijd was dit en vloog voor mijn gevoel  in een mum van tijd voorbij. Wat weer een enorm verschil van niveau ten opzichte van vorige week. In mijn vorig verslag haalde ik dat al aan maar dit is wel het verhaal van de E8 dit jaar. Diepe dalen en hoge pieken. Twee weken geleden was het bij vlagen al D pupillen voetbal in Goirle tegen GSBW maar vorige week thuis tegen VOAB was het ineens weer F pupillen spel wat ik zag. Maar vandaag lieten enkelen toch wel zien toe te zijn op het spelen op een heel groot speelveld. Afgelopen week was ik overigens al super enthousiast over het niveau dat team 4 (E7 en gedeelte E8) liet zien tijdens een wedstrijd op groot veld. We zijn op de goede weg maar we zijn er nog lang niet! Ik heb wat voor ogen en daar zijn we nog lang niet en iedereen kan nog zoveel beter.  Mijn taak is om de jongens toch een constanter niveau te laten zien gedurende een geheel seizoen maar dat is iets voor later. Mooie is nu wel dat we lekker lang kunnen nagenieten met een lang paasweekeinde van zo’n perfecte match. Daarna gaan we weer verder met trainen,  E naar D programma , de laatste drie competitie wedstrijden en twee toernooien.

Na het penalty schieten liepen de spelers van Sc Olympus een voor een zonder fatsoen en zonder een handje geven van het veld. Hun trainer/leider  liet het gebeuren en  maakte nog wel excuses richting mij maar ik liet het langs me heen gaan net zoals de jongens van de E8 dat in het veld deden bij de vele vooral onnodige scheld , duw en trek partijen. Verder wil ik er geen woorden aan vuil maken alleen maar dat ik dit niet begrijp en dan druk ik me nog zacht uit.

Speler van de week was niet moeilijk en dat was Omar El Messeoudi. Nee, zoals ik zo vaak zeg tegen ouders en spelers niet vanwege het maken van doelpunten. De doorslag bij Omar was zijn wedstrijdbeleving, positieve instelling, betrokkenheid bij de E8 vanaf de eerste seconde. Verder was hij speltechnisch niet zelfzuchtig wat vaak spelers van zijn kaliber wel hebben. Wij lieten Omar stralen en Omar liet de E8 stralen vandaag in een verder sombere dag met regen en wolken. Ik bedank Jack van Gestel, zijn trainers en zijn ouders in ieder geval bij deze namens de gehele E8 voor deze mooie ochtend.

Richard Lane

 

 

28-03-2015 Sc ’t Zand E8 – VOAB E7 (0-1)

E8 voetbalt vooral tegen zichzelf en verliest daardoor onnodig!

Deze week is uiteindelijk een week geworden die het verhaal van de E8 verteld dit seizoen. Vorige week tegen een technische en balvaardige ploeg (GSBW) gespeeld en we gingen daar onverdiend kopje onder in Goirle. We lieten toen zien dat we qua positiespel enorm waren gegroeid en we speelden bij vlagen verzorgd voetbal gecombineerd met passie en strijd. Zeven dagen later speelden we weer tegen een Goirlese ploeg maar een team (VOAB) dat over de gehele lijn veel minder kwaliteit heeft als GSBW en dat het vooral van werk voetbal moet hebben. Maar nu gaven we collectief niet thuis. Vanaf het eerste fluitsignaal van scheidsrechter Carlo van Elshout speelden we bij vlagen weer als F pupillen. Geen goed overspel, geen idee, matig positiespel, te gehaast en ik moet wel zeggen er was echt vandaag wel inzet (!) maar geen overtuiging en wilskracht.  Merkte dat deze week al bij de trainingen, er is veel minder scherpte en de uitvoering laat soms bij velen te wensen over.

Dus er zaten zeven dagen tussen de uitwedstrijd bij GSBW en thuis tegen VOAB en het contrast was enorm maar dat is zoals gezegd het gehele seizoen al. De E8 kan zich in sommige wedstrijden helemaal inleven en erg leuk voetballen maar even zo goed kan het de week erop helemaal niets zijn. We moeten niet vergeten het zijn nog maar kinderen van elf jaar en die zijn wispelturig. Verder kan het meerdere voetbal technische oorzaken hebben en ik heb er wel wat antwoorden op maar het belangrijkste is dat de jongens hiervan zelf veel van gaan opsteken. En dit dan vervolgens na de zomer meenemen naar een D team welke die ook mag zijn. Ik zei ook tijdens de wedstrijdnabespreking ik ben niet boos hooguit een klein beetje teleurgesteld maar dat is al weer weg als ik hier de poort uit loop maar leer hiervan. Haal de positieve dingen uit een voor ons negatieve verlopen wedstrijd.

De wedstrijd van vandaag verliep dus niet naar wens maar we gaven wel weinig weg achterin. Tiago Buijs hield redelijk de deur op slot en VOAB was alleen in standaard situaties (corner) twee maal gevaarlijk. Daarentegen waren wij voorin veel te gehaast. De keeper van de blauw oranje formatie kreeg wel regelmatig een bal tussen de palen maar die waren vaak onschuldig en leken meer terugspeelballen dan schoten op doel.  Een minuut voor de pauze was er een voorzet van links en keeper Kaan Yilderim liet de ogenschijnlijke simpele bal los en VOAB profiteerde daar optimaal van want hun spits poeierde de bal binnen 0 – 1! Meteen daarna was het rust en ik liep gelijk naar onze onfortuinlijke doelman toe om hem over het dode moment te helpen. Vaak blijven foutjes bij spelers hangen maar er was helemaal nog niets aan de hand want er stonden nog vijfentwintig minuten voor ons om alles recht te zetten. Maar de wedstrijd verliep verder zoals de eerste en er stond geen enkele speler op om het tij te keren. We kregen zelf nog wat halve kansjes en we gaven wat halve kansjes weg maar een gelijkspel of zelfs een overwinning heeft er geen moment verder meer ingezeten. Hooguit was het hopen op een bal die per ongeluk goed zou vallen maar ook dat gebeurde niet in de tweede helft zodat we ook onze derde thuiswedstrijd zouden gaan verliezen. Geheel onnodig dat wel! Verder geen speler van de week omdat niemand de malaise ontliep vandaag.  Nogmaals jongens niet lang treuren want er komen nog genoeg wedstrijden aan om te laten zien dat jullie  het wel kunnen en ook dit is sport. En geloof me verliezen maakt je uiteindelijk sterker.

Aanstaande maandag begint voor allen van de E8 een andere fase in het leven als voetballer. De jongens gaan spelen op een heel veld met alle -voor hun nieuwe- spelregels erbij en plus het feit dat het veld ineens twee maal zo groot is. Ik heb er als coach enorm veel zin in en ik merk aan onze jongens van de E8 dat het bij hun ook enorm speelt toch moeten we nog wel op een waardige manier dit seizoen afsluiten en proberen om dit seizoen niet als een nachtkaars uit te laten gaan. Forza E8!

Richard Lane 

 

21-03-2015 GSBW E3 – Sc ’t Zand E8 (5-3)

Een goed georganiseerd spelend E8 Sc ’t Zand verliest onnodig in Goirle

De voorjaarscompetitie is bijna halverwege en we waren binnen amper in een week tweemaal te gast in onze buur gemeente Goirle. Afgelopen week was er de overtuigende winst 1 – 3 tegen VOAB en nu moesten we naar de buurman van deze club GSBW E3! De eerste ontmoeting eindigde vijf weken geleden in een 8 – 3 winst voor de “ballenfrutters”. Een wedstrijd waar we bij vlagen het spoor bijster waren maar waar we zeker in de tweede helft met ons spel redelijk weer goed meededen tegen dit voormalig F1 team van GSBW. Het was vandaag winderig en guur maar we speelden wel op een werkelijk onberispelijk mooie grasmat.  Bij de voorbespreking hield ik een redelijk lang pleidooi. Maar kortom kwam het op neer dat men goed georganiseerd moesten gaan spelen. Bij bal verlies zoek je direct je mannetje op en bij bal bezit maak je zelf aanspeelbaar. Ook het goed en hard aanspelen naar elkaar was een belangrijk punt . Deze week oefende ik daar veel op met de jongens en het was ook een nieuw speerpunt samen met nog steeds ons  positiespel.  De warming up ging niet geheel vlekkeloos want zowel Daan van Dorp als Colin Lane hadden last van (lichte) blessures. Uiteindelijk was die van Daan het ergst en hij kon net als afgelopen week niet aan de wedstrijd beginnen en het was nog maar de vraag of hij inzetbaar zou zijn vandaag. We begonnen met een sterk middenveld dus met zowel Niels van Slooten als Sander van Grootveld in de basis. De snelle rappe technicus en het voetbalintellect  samen vanaf de aftrap. Verder achterin Ian Schoones, Hannes van Heijst en de onverzettelijke Tiago Buijs als kapitein. Verder stond Mathijn Horbeek in de spits.

Nadat de scheidsrechter had gefloten voor het begin signaal hadden we het in de openings minuten erg lastig. GSBW drong gelijk aan met hun goede en snelle aanvallers. Maar na een minuut of drie namen we brutaal het heft in handen. Achterin stond het goed en Niels en Sander zorgde continu voor aanvallende impulsen. In de spits werkte Mathijn Horbeek keihard alleen was hij in het begin nog wat ongelukkig met zijn acties. Vooral Niels was enorm in zijn element en hij speelde vanaf minuut een weergaloos. Hij zorgde voor  constante dreiging voor de verdediging van GSBW.  Na een minuut of zes ging onze rappe middenvelder over rechts goed door en  zijn rush vanaf het middenveld werd niet beloond want zijn inzet spatte uiteen op de lat. Achterin stond het enorm goed en de organisatie onder leiding van Tiago Buijs was top maar toch bij een aarzeling bij het uitkomen van keeper Kaan stond het toch ineens onverwacht 1 – 0 voor de gastheer. Was zo onnodig en ik had het met hierover met Kaan in de kleedkamer vooraf nog zo over gehad dat hij meer uit zijn doel moest komen en meer met het spel  mee moest doen. Ik wisselde gelijk Colin Lane  voor Mathijn  en Thomas Donders kwam voor Ian. We bleven gewoon goed spelen en  het werd nog beloond ook! Colin bediende met een fabelachtige pass over twintig meter tussen twee GSBW verdedigers door Niels die vervolgens koelbloedig afrondde, 1 – 1! Op dat moment meer dan verdient en wat een mooi voetballend doelpunt.  De strijd bleef gelijk op gaan maar toch bezit de wit blauw gestreepte ploeg veel klasse want elke aanval van deze ploeg was levensgevaarlijk. De 1 – 1 konden we dan ook niet vasthouden na wederom twijfelt optreden van onze goalie en het werd dan ook 2 – 1 en iets later speelde GSBW onze verdediging zoek en stonden we met rust met 3 – 1 achter, enorm geflatteerd dat wel,  maar de cijfers stonden wel degelijk op het scorebord!

In de rust probeerde ik de jongens op te peppen en probeerde keeper Kaan te motiveren dat hij nog steeds in mijn ogen een super keeper is maar dat hij dat wel de tweede helft eens moest laten zien. Ik zag zijn verbeten kop in de rust en wist dat deze toch wel sympathieke jongeman uit een ander vaatje zou gaan tappen de tweede helft. Wat ik ook aanhaalde was een opmerking in de rust van Mathijn. Die zei tegen mij dat een van die jongens hem soms vast hield of wegduwde. Ik zei dat nou net het verschil was tussen winst en verlies. Dat GSBW net wat meer gebrand was om te winnen. Ik zei de jongens dat ze niet gemeen moesten gaan spelen maar dat een schouderduw in het voetbal meer dan gebruikelijk is en dat je niks van de tegenstander moet aantrekken. Ben met je eigen spel bezig en dat is veel belangrijker.

Nou dus mede dankzij Mathijn begonnen we super fanatiek aan de tweede helft. De passie en gedrevenheid in combinatie met goed spel droop er de eerste pakweg twaalf minuten van af. GSBW werd naar achter gedrukt en hun spelers wisten niet hoe ze het hadden. We overliepen ze totaal en dat mondde al gauw uit in een prima aanval die uitstekend werd afgerond door de goed mee opgekomen Sander van Grootveld., 2 – 3. Even later bediende Niels bijna op identieke manier zoals Colin dat deed in de eerste helft  Mathijn Horbeek en deze jongeman rondde bekwaam door het midden af, 3- 3. Wat een come back van de E8! Vanaf dit moment golfde het spel op en neer en waren er kansen te noteren aan beide kanten. Achterin werd er gedegen en goed verdedigd maar toch uit een corner en door een kluts doelpunt kwamen we geheel tegen de verhouding weer achter. Het geloof vloeide bij sommige wat weg maar dat was in feite onnodig. Ik geloofde er nog heilig in maar even kort daarop maakte GSBW de 5 – 3 en daarmee was in feite de wedstrijd over en uit. Wat ongelofelijk schlemielig en onverdiend want een puntje was zeker op zijn plaats. Maar dat is ook sport. Ik weet dat wij in het verleden ook wel eens onverdiend punten weghaalden waar we geen recht op hadden.  Denk maar aan de F6 tegen Taxandria twee jaar geleden dat we in blessure tijd de 1 – 2 maakte door Jasper van de Berg wat toen geheel onterecht was maar wel lekker. Maar ik kreeg ongelofelijk veel complimenten vandaag langs de lijn ook al tijdens de wedstrijd voor ons team. Dat vervuld mij enorm met veel trots. Dat is wel even anders dan vorige week bij buurman VOAB, maar dat laat ik achter mij. De organisatie binnen de E8 was top vandaag en iedereen vervulde zijn taken naar behoren. Natuurlijk heb ik wel weer wat opmerkingen maar dat hou je altijd en dat neem ik van de week wel weer door met de jongens. Wat enorm scheelt is dat Sander op het middenveld speelt. Deze speler heeft het voetbal intelligentie van een selectiespeler. En dat niet alleen in het veld maar ook daarnaast. Hij legde vanmorgen langs de lijn even haarfijn het verschil uit tussen  onze spitsen  Mathijn en Colin. Mathijn is een minder diepe spits zei hij die zo meer ruimte voor zich zelf maakt om een actie te maken en Colin is een veel diepere spits die makkelijk kaatst . Nou als je dat op elf jarige leeftijd zelf al ziet en ook zo verteld tegen anderen dan ben je in mijn ogen al een grote meneer! Speler van de week was ditmaal Niels van Slooten. Hij speelde zoals ik al zei bij vlagen weergaloos na een lange dip van enkele weken.  Ik heb ook tegen hem gezegd laat dit een extra motivatie zijn om dit niveau nu eens vast te houden tot einde seizoen. Moet ook nog even keeper Kaan vermelden die na een slechte eerste helft zich enorm goed herpakte en  gedreven en goed speelde in het tweede bedrijf. Daar heb ik bewondering voor!  Komende zaterdag wederom tegen een Goirlese ploeg en wel weer VOAB en als we dit niveau vasthouden komt dat vast goed! Forza E8!

14-03-2015 VOAB E7 – Sc ’t Zand E8 (1-3)

Een verdiende overwinning voor solide spelend Sc ’t Zand E8!

Dit weekeinde stond de uitwedstrijd tegen VOAB E7 op het programma voor de jongens van de E8. Helaas een afmelding vandaag van Mathijn dus dat betekende een wisselspeler minder langs de kant. In het afgelopen najaar speelden we ook tegen dit team en wij behaalden uit een miraculeuze overwinning door een 1 – 3 achterstand in de laatste vijf minuten om te buigen in een 3 – 4 overwinning en bij ons op sportpark “de Bijstervelden” werd  het een flauwe 2 – 2. Een wedstrijd waar toen behoudens de doelpunten niet veel gebeurde. Vandaag weer ontmoeting tegen een team die ik zelf voetballend even sterk inschat als onze E8. In de voorbespreking vertelde ik dat de jongens ook. Dus het verschil kun je dan maken door de duels vanaf de eerste seconden te winnen en hun opbouw van achteruit flink te storen.  Na de warming up gingen we van start op veld 3b met de volgende opstelling: Kaan Yilderim op doel, achterin Hannes van Heijst, Tiago Buijs en Thomas Donders. Middenveld met Niels van Slooten en Daan van Dorp en in de spits Colin Lane. Echter net voor de aftrap gaf Daan van Dorp aan last van zijn been te hebben zodat Sander van Grootveld vanaf het  fluitsignaal zou gaan starten.

De wedstrijd begon iet wat aarzelend van onze kant. Te voorzichtig ook. Vanaf de zijlijn zag ik dat de achterhoede van VOAB wel wat onzeker oogde dus ik sommeerde onze spits Colin om maar vooral voorin meer en beter hun opbouw te gaan storen. In het begin kregen we ook een twee onnodige corners tegen. Bij een terug speelbal van Hannes van Heijst bleef Kaan Yilderim te veel bij zijn doel “hangen”zodat er bijna een blauw-oranje hemd tussen kon komen en een VOAB kans maar net kon worden verijdeld doormiddel van een weggeven corner. Had nog zo gezegd tegen Kaan om goed mee te doen en om het spel voortdurend te volgen en wat meer van het doel af het spel te volgen. Doe je dat dan geeft dat de achterhoede ook meer rust en zekerheid bij terugspeelballen. Gelukkig kwam er weinig gevaar uit die twee corners behoudens een kopbal die twee meter naast ons doel ging. Langzaam werd ons spel beter en we wonnen vooral de slag op het middenveld met  een ijzersterk spelende Sander van Grootveld en Niels van Slooten. Vooral de laatste kreeg wat halve kansen maar was vaak te gehaast bij het afwerken op doel. Gelukkig nam spits Colin Lane mijn advies na wat gemor wel aan want hij ontfutselde een verdediger de bal ging langs een andere verdediger en schoot hard maar wel iets onzuiver op doel. Maar door dat de bal wel hard werd geschoten ging de bal via de keeper toch  in het doel, 0 – 1! Wel meer dan verdient op dat moment. Ook de minuten na de 0 – 1 gingen we sterk spelend verder. De achterhoede had nauwelijks een kind aan de aanvallers uit Goirle. De bal werd keurig rond gespeeld en ik zag bij vlagen onze oefenvorm terug die we de laatste weken doen. En dat is prettig voor een coach. En dat zag ik helemaal halverwege het eerste bedrijf toen we de bal echt keurig van achteruit naar voren tikten. Van Tiago naar Hannes  die op zijn beurt Sander aanspeelde. Dan blijkt maar eens hoeveel voetbalvermogen Sander heeft want met een cross bal verlegde hij het spel naar Daan van Dorp die vervolgens verwoestend uithaalde en de bal ging keurig in het dak van het doel, 0 – 2! Wellicht het best voetballend moment van de E8 dit seizoen. Niet alleen zozeer het doelpunt maar alles wat daar aan vooraf ging. Elke bal werd precies en met de juiste snelheid ingespeeld en alles met een idee! Was voor mij als coach een zaligmakend moment, en daar doe ik het voor! Vervolgens bleven wij goed spelen en VOAB E7  had het erg moeilijk. Vanaf de zijlijn werd VOAB gecoacht door twee leiders en een daarvan had opzichtig veel aanwijzingen voor de nog jonge referee. Hij schreeuwde enkele malen vol over het veld tegen de fluitende jongeman: ”scheids fluiten vrije trap voor VOAB”. Op een gegeven moment was ik het beu en ging ik verhaal halen. Waarom hij de referee zo voorzag van aanwijzingen? De man riep nogal boos hoe ik het in mijn hoofd haalde om wat te zeggen want de jongeman floot  voor de eerste keer en hij moest hem coachen. Ik zei daarop: “Wie coach jij dan? De referee of je team VOAB E7? Je kunt het namelijk niet tegelijk voor beide doen?” Hierop werd de man onredelijk boos. Ik vertelde de man dat hij vooraf even had kunnen vermelden dat de jongen voor het eerst floot want dat gebeurd wel vaker maar ik vertelde ook dat coachen niet inhoudt dat hij langs de kant mag beslissen over spelsituaties tijdens de wedstrijd. Laat die jongeman fouten maken en schrijf al zijn fouten en zijn verbeterpunten op. Leg hem dat dan vervolgens voor tijdens een evaluatie. Achteraf denk ook niet dat hij de scheidsrechter coachte maar het spel wilde beïnvloeden op een verkeerde manier. Ik heb altijd begrip voor jonge referees en in mijn stukjes schrijf ik wel vaker dat ik het fluiten van jonge scheidsrechters enorm steun maar dat dit wel de verkeerde manier om hier mee om te gaan. Het resultaat was dat de andere leider de wedstrijd ging fluiten maar deze was achteraf wel heel erg veel met zijn telefoon bezig (met appen). Het viel mij zelf niet zozeer op maar wel de jongens van de E8. Maar goed het voetbal ging wel gelukkig verder! In het laatste deel kwamen we niet meer in de problemen en de 0 – 2 voorsprong werd dan ook de ruststand. Heel veel had ik niet aan te merken maar wel dat onze keeper dus meer mee moest doen en dat we met zijn allen onze posities goed bezet moesten blijven houden.

De tweede helft ging verder zoals de eerste eindigde een beter E8 maar een VOAB E7 die loerde op een counter kans. De ballen werden door de Goirlese formatie nu ook veel eerder diep gegeven en de lange bal werd door hun ook vaker gehanteerd. Gelukkig was Kaan nu veel beter betrokken en vooral Hannes en Tiago speelden een formidabele partij. Bijna alle duels werden gewonnen. Voorin waren we nog steeds gevaarlijk met wederom Niels. Alleen overdreef hij vaak zijn acties. Maar bij een actie bij het omspelen van de keeper haperde zijn techniek even en door stom toeval kwam de bal voor de voeten van spits Colin die met dit buitenkansje wel raad wist en zo stonden we al snel in de tweede helft met 0 – 3 voor!

Daarna  in de tweede deel van het tweede bedrijf werden we wat slordiger met vooral ons bal bezit. Bij een spelmoment op het middenveld stonden Niels en Daan naar elkaar te kijken  en niemand greep in, zodoende kwam de bal voor de voeten van de veruit beste VOAB speler en die rondde vervolgens keurig af, 1 – 3! Hierna ging het spel wat meer op en neer maar echt kansen gaven we niet meer weg en voorin kreeg vooral Colin nog een kans op een doelpunt en waren er afstandschoten te noteren van Ian Schoones en Hannes van Heijst. De 1 – 3 trokken we uiteindelijk toch wel makkelijk over de eindstreep.

Het werd een makkelijkere ochtend dan ik had verwacht in een levendige wedstrijd. Dit in tegenstelling tot de laatste ontmoeting tussen beide teams. Speler van de week was Ian Schoones. Dit was op basis van Ian’s eerste helft en van wat hij van de week op de training liet zien. Zit er vaak kort op bij deze jongeman omdat ik soms het gevoel heb dat hij er voetballend niet alles uit haalt maar deze week trainde hij uiterst goed en gedreven en ook vandaag tegen VOAB ging het niet slecht. Heb wel tegen Ian zelf gezegd dat ik het wel vreemd vind dat hij als hij in de spits moet staan hij als een middenvelder gaat spelen en als hij op het middenveld moet acteren hij vaak te diep naar voren staat. Maar goed daar gaan we aan werken net als ook met de rest van de jongens met oefeningen die het secuur rond- en overspelen van de bal stimuleren.

Richard Lane

07-03-2015 Sc ’t Zand E8 – RKSV Sarto E7 (2-7)

Onfortuinlijke grote nederlaag tegen buurman RKSV Sarto voor de E8

Dit afgelopen weekeinde troffen de jongens van de E8 een team die we in het kalender jaar 2014 al viermaal waren tegen gekomen namelijk de E7 van RKSV Sarto! Die ontmoetingen liepen telkens uit op een enorme deceptie. Elke keer stapten we als verliezer van het veld en elke keer werden we bij vlagen weggespeeld zeker de laatste maal in december van vorig jaar. Daarom besloot ik een defensiever E8 het veld in te sturen. Normaal pas ik me niet makkelijk aan maar ik had geen zin om mijn jongens wederom te laten afslachten. Dit was zo’n team die je als ploeg ook niet lekker ligt. Er zit redelijk veel beweging in de E7 van RKSV Sarto en die jongens zitten er fel op iets waar mijn jongens soms problemen mee hebben. De E8 heeft iet wat tijd nodig en dat krijg je gewoon niet van de buren Sarto. De voorbereiding was prima vooraf de wedstrijd die plaats vond op veld 5b. We begonnen met een drie mans achterhoede, met twee man op het middenveld en een diepe spits.

De referee Jeremy Hoekstra floot kwart voor negen af en mijn eigen team had gelijk vol het initiatief. De jongens hadden mijn voorbespreking goed in hun oren geknoopt. Fel beginnen, de tegenstander geen ruimte geven en hun achterhoede gelijk onder druk zetten. Ik wist uit eerdere ontmoetingen dat hun defensie als ze pressie voelden van onze spits en middenvelders ook snel fouten zouden maken. En zo geschiedde dat ook. Vooral Niels van Slooten ging voorop in de strijd en was een constante angel in hun spel. Dit leverde ook een aantal kansen op met in de tiende minuut de grootste. Niels kwam goed mee op omspeelde twee spelers en schoot snoeihard op de paal. Even later ging een inzet van Ian Schoones nipt voor langs. Daar en tegen werd Sarto langzamerhand wakker en werd geleidelijk steeds gevaarlijker. Tiago en Hannes hadden hun handen vol maar bleven toch redelijk goed overeind. Maar waar wij een aantal opgelegde kansen miste wist Sarto met hun leepheid wel het net te vinden en zo stonden we na 15 minuten ietwat met 0 – 1 onterecht achter. Wat er daarna gebeurde was eigenlijk onbegrijpelijk en uiterst onnodig. We konden met zijn allen ons niet over die teleurstelling heen zetten en Sarto rook bloed en drukte daarna ongenadig hard door. Als een geslagen bokser lieten we ons leiden naar de spreekwoordelijke slachtbank. Binnen de korstte keren stonden we met 5 – 0 achter. Wie de eerste helft niet had gezien zou zeggen dat wij met de E8 wederom enorm te kort waren gekomen maar niets was minderwaar. In een tijdsbestek van enkele minuten hadden we met zijn allen deze wedstrijd vergooit. In de rust probeerde ik de jongens weer op te peppen en refereerde ik aan het eerste kwartier waar wij zelfs de bovenliggende partij waren. We bespraken kleine details en ik zei dat ik het niet erg vond om deze wedstrijd te verliezen maar dat ik wel een ander E8 wilde zien in de het tweede bedrijf.

En dat gebeurde bewonderenswaardig wel. Net als tegen GSBW kwam er en ander E8 uit de start blokken na de pauze. Fel en onder aanvoering van wederom Niels maar ook zeker door Mathijn Horbeek richten we veel dreiging naar voren. En binnen twee minuten maakten we de 1 – 5  door Niels en drie minuten later was het Mathijn die met een prima afstandsschot zelfs de 2 – 5 wist te scoren.  Maar daar bleef het niet bij. Daan van Dorp en Colin Lane kregen ook nog prima kansen op de 3 – 5 en even later verhinderde de paal ons voor de tweede maal om te scoren. Het zat ons ook niet mee en even later maakte RKSV Sarto een droom doelpunt met een lob over tien meter over keeper Kaan Yilderim. Daarmee brak ons echte verzet. We wilde nog wel maar het geloof werd langzamerhand steeds minder en de blauw gele spelers liepen vervolgens uit naar een uiteindelijk toch wel verdiende 2 – 7 overwinning alhoewel wel enorm geflatteerd. Het enorme verschil in sterkte zoals in december was er totaal niet vandaag maar als je uiteindelijk met 0 punten van het veld loopt koop je er allemaal niets voor. 

Moet er wel bij zeggen dat wij wel een speler missen die dit jaar flair met zich mee brengt om ons over teleurstellingen heen te zetten en die de jongens even op  scherp zet. En die dit kan combineren met wat voetbal inhoud en rust. Bij ons gaat het soms te moeizaam om elkaar goed aan te spelen hoewel ik wel duidelijk bij iedereen vooruitgang zie. Als ik soms de achterhoede de bal zie rondspelen stemt dat mij tot enorme tevredenheid. Ook het aannemen van de bal door Colin en zeker de inzet en doorzettingsvermogen van Mathijn! Maar speler van de week was vandaag toch echt Hannes. Tegen GSBW speelde hij een aantal weken geleden zijn veruit zijn slechtste wedstrijd van het seizoen en dekte hij zijn man niet goed en gaf hem teveel ruimte. Maar vandaag was dat zeer prima en won hij veel duels. Bovendien zat hij er kort op alhoewel Hannes nog steeds soms te gretig kan zijn in de duels. Soms even de handrem erop en even wachten mag soms best maar blijf altijd naar de bal kijken en niet naar de man!

Het wordt geen makkelijke voorjaarscompetitie voor mijn jongens en dat is niet erg. Ik hoop dat we alleen beter leren omgaan met tegenslagen. Dat is niet te leren op de training en dat zit tussen de oren. Jongens kom op verliezen is niet erg als we er wat van gaan leren en daar ben ik van overtuigd. Neem dingen mee in je bagage en daar heb je volgend seizoen bij de D pupillen alleen maar profijt van.

 

Richard Lane

28-02-2015 Nordea E1 – Sc ’t Zand E8 (0-5)

E8 spoelt overtuigend de kater van afgelopen week weg met klinkende overwinning!

Vandaag een wedstrijd op het Noorderpark complex aan de Heikant laan in Tilburg Noord tegen de fusieclub Nordea. Bij het oprijden op het complex kwamen bij mij zeer zoete herinneringen naar boven van twee jaar geleden toen we hier speelden met de F6! Toen op 24 november 2012 (mijn verjaardag) speelden we om het kampioenschap en moesten we winnen om kans te maken om kampioen te worden. We wonnen die wedstrijd toen krap met 4 – 5 na met 0 – 4 te hebben voorgestaan en de scheidsrechter liet toen zeven minuten doorspelen in de hoop op een wonder van Nordea. Maar dat bleef toen gelukkig uit en twee weken later werden we toen uiteindelijk kampioen. De thuiswedstrijd tegen Nordea enkele weken daarvoor was toen al uitgelopen op een ordinaire scheldpartij van hun leider en wij moesten toen met extra begeleider van onze club naar Nordea (???). Maar goed wij zijn nu dikke twee jaar verder en het zijn andere tijden.

Inmiddels zijn wij al tweede jaars E spelers en gaan we al richting het grote veld. Vandaag wel twee afmeldingen die van Daan van Dorp en een beetje onverwacht ook van Mathijn Horbeek. Maar op de een af andere manier had ik wel een zeer goed gevoel vandaag. Maar zou dat ook uitkomen?
Na de wedstrijd bespreking gingen we als vanouds beginnen aan de warming up. De spelers waren redelijk geconcentreerd en zeker bij het inspelen (voorafgaande aan de wedstrijd) zag je bijvoorbeeld aan het intrappen dat het wel goed zat vandaag. De ene bal na de andere bal vloog onder de lat of in de kruising. Ik koos vandaag op papier voor een iets behoudender opstelling. Achterin Kaan Yilderim op doel, van links naar rechts achterin; Hannes van Heijst, Tiago Buijs (c), Thomas Donders. Een twee mans middenveld met Sander van Grootveld en Niels van Slooten en in de spits Colin Lane. Ian Schoones en Timo Swaans begonnen op “de bank”. Speerpunt vandaag was dat men bij balbezit het veld groot moesten maken en bij bal verlies het veld zo klein mogelijk. Dit omdat ik afgelopen week tot de conclusie was gekomen dat de (wedstrijd van vorige week zaterdag) ruimtes op het veld zo groot waren dat het nauwelijks te belopen was voor onze jongens tegen de snelle aanvallers van GSBW.
Ik zag dat het team van vandaag van Nordea in grote lijnen hetzelfde team was als die van twee jaar geleden en als klap op de vuurpijl ook dezelfde scheidsrechter. Ik had er als coach zo onnoemelijk veel zin in en nu maar hopen dat ik dit goed naar de jongens had over gebracht. Iets rond elven begonnen we de wedstrijd op veld 2.

En gelijk nam de E8 het voortouw. De jongens zaten er fel op en er werd goed overgespeeld. Alleen de eindpass was wat onverzorgd. Achterin waren we heer en meester olv. Tiago Buijs en de twee backs van ons konden goed mee opkomen. De E1 van Nordea liet het initiatief volledig over aan ons en hield continu vast aan een vier mans verdediging. Waarom was voor mij een raadsel? Nordea probeerde het met een Engelse speelstijl, dus met de lange bal, succes te behalen! Maar dat lukte de eerste twintig minuten amper tot niet. Na het inbrengen van Timo Swaans kwam er ook wat meer diepte in ons spel. Kansen kregen wij volop maar telkens ging de bal net voorlangs en stond het vizier bij de meeste van ons niet op scherp. Toch eindelijk na dik vijftien minuten voetbal was het eindelijk zover. De niet al te beste Nordea keeper kon de bal in een mêlee van spelers niet onder controle krijgen maar de frêle speler Timo wist daar wel raad mee en tikte de bal netjes binnen; 0 – 1 voor de E8! Hierna gingen we prima verder en vooral Niels van Slooten miste wat kansen en ook Colin Lane schoot eenmaal keihard op de paal. Toch was het dezelfde jongeman die uit een corner in een keer de bal prima in de korte hoek deponeerde; 0 – 2! Hierna liet o.a. Ian Schoones goed zien dat je vanuit de achterlinie goed kunt opkomen en gevaarlijk kunt zijn op de vijandelijke speelhelft. Tweemaal ging zijn inzet nipt voor het doel langs. Maar zoals gezegd speelde gehele achterlinie vandaag een puike wedstrijd en in het bijzonder Thomas Donders. Er werd telkens prima verzorgd terug gespeeld op onze keeper Kaan Yilderim en die dan het spel op zijn beurt weer goed verlegde naar de andere kant.

Met de 0 – 2 voorsprong bij rust en met ons getoonde spel was ik en Johan van de Louw dik tevreden! Enige puntje was dat we ons niet teveel uit ons spel moesten laten halen door de scheidsrechter. Hij had nogal wat discutabele beslissingen maar dat moet je accepteren en ook ik zat me soms op mijn lip te bijten maar dat is soms nu eenmaal zo.

Tweede helft ging verder zoals de eerste dus met een veel beter E8 en met een afwachtend Nordea. Hannes stond voor het eerst in zijn leven in de spits en hij kreeg na vijf minuten spelen na een prima steekpass de bal in zijn voeten en rondde vervolgens keurig af; 0 – 3! Het was het allereerste doelpunt ooit voor Hannes van Heijst. Ik werd langs de lijn helemaal gek van vreugde. Als ik iemand gun is het Hannes wel. Altijd die inzet en bevlogenheid en dan na jaren mag hij dan eindelijk het net laten bollen! Twee minuten hiervoor had hij ook al een flinke kans maar toen verwerkte de Nordea keeper zijn inzet nog tot corner. Kort hierop kon Timo zijn tweede van de ochtend afdrukken en zo stonden we halverwege al met 0 – 4 voor. Om verder nog in statistieken te blijven, wij hadden halverwege het tweede bedrijf al plus minus veertien keer aangelegd voor een corner en de gastgever slechts eenmaal. Dat zegt ook wat natuurlijk. Heel af en toe deelde Nordea nog een speldenprik uit maar het was toch echt de E8 van Sc ’t Zand die vandaag de dienst uitmaakte. In de allerlaatste seconde kreeg Timo het nog op zijn heupen en passeerde de inmiddels moe gestreden spelers uit Tilburg Noord alsof ze etalagepoppen waren en rondde vervolgens bekwaam af; 0 -5! Gelijk floot de referee van vandaag voor het einde van de wedstrijd.

Wat een enorm verschil met afgelopen week. Enerzijds waren we zelf veel scherper dan afgelopen zaterdag anderzijds liet Nordea ons ook wel voetballen. Ze voerden totaal geen druk op de bal uit en bleven met twee centrale verdedigers en twee backs erg behoudend spelen. Ze maakten ons veel sterker dan we waren en dat was precies de fout die we afgelopen week zelf maakten.

Thomas Donders was de meer dan terechte speler van de week. Hij was rustig aan de bal, behield overzicht bij het aanspelen van zijn medespelers en had in totaal een positieve bijdrage aan ons team, Chapeau Thomas! Gelukkig is de lichte kater tegen GSBW nu een beetje weggespoeld. Jongens bedankt voor een mooie zaterdag en mijn voorgevoel kwam dus mooi uit….forza E8!

Richard Lane

17-01-2015 Sc ’t Zand E8 – Nemelaer E2 (3-1)(oef)

Een zeer goed en zorgvuldig spelend E8 behaald verdiende zege op Nemelaer E2!

Afgelopen weekeinde onze tweede oefenwedstrijd van 2015 tegen Nemelaer E2. Eerder dit seizoen oefende we al tegen de E3 van deze club uit Haaren en we behaalden toen daar een mooie 3 -6 overwinning. Nu dus tegen een team hoger dat afgelopen jaar met slechts dertien punten (!!!) toch kampioen wist te worden in een uiterst curieuze competitie. Het was koud op sportpark de Bijstervelden met een graadje of drie boven nul en de velden waren helemaal wit. Al bij de warming up merkten we dat de bal echt over het veld heen gleed en voor de keeper moeilijk was om hem fatsoenlijk te pareren laat staan klemvast te houden. We gaven onze keeper Kaan Yilderim instructies dat hij goed moest opletten en dat op het oog zeer makkelijke ballen al heel verraderlijk konden zijn. Vandaag was Koen Donders de leidsman op het veld en na onze warming up floot hij voor de start van de wedstrijd.

De E8 jaagde de tegenstander vanaf het begin goed op en zelf speelde het de bal zeer gedegen en zorgvuldig over naar elkaar. Al gauw leverde ons dit veldoverwicht al enkele kansen op maar telkens pareerde de Haarense keeper onze inzetten zeer goed. Vele mogelijkheden van de E8 ontstonden vanaf links. Vooral door middenvelders Mathijn Horbeek en zeker door Niels van Slooten die enkele malen goed opkwam maar wel telkens met de verkeerde passeer beweging de bal simpel verspeelde. Na het inbrengen van Ian Schoones werden we ook gevaarlijker over rechts. Deze jongeman viel zeer goed in en had gelijk enkele gevaarlijke acties in huis. Toch was het weer een actie over links dat ons de voorsprong gaf. Colin was goed uit de spits gegaan en nam zodoende de centrale verdediger mee naar de zijkant. Eenmaal in bal bezit had hij het overzicht om Ian loepzuiver aan te spelen die vervolgens met een schijnbeweging de Haarense keeper voor de eerste maal deze ochtend wist te verschalken. Prima en mooie aanval en prachtig afgerond door Ian.

Nog geen twee minuten later bediende Colin Lane bijna identiek –ditmaal prachtig met een crossbal aangespeeld door Sander van Grootveld- weer vanaf links de eveneens zeer gedreven spelende Mathijn Horbeek die op zijn beurt simpeltjes en koelbloedig de 2 – 0 kon scoren. Mathijn zit duidelijk in een goede fase dit seizoen. Ook ons derde doelpunt was weer hetzelfde recept als de eerste twee. Weer was het de hardwerkende Colin die nu Sander van Grootveld bediende en deze jongeman haalde van dichtbij hard uit en de bal verdween in de kruising; 3 – 0. Met bijna geen kans weggegeven (hulde voor Hannes van Heijst en Tiago Buijs) eerste helft en aanvallend zeer goed E8 behaalden we de pauze. Aangezien we achterin amper in gevaar kwamen offerde we een verdediger op ten faveure van een aanvaller. Een oefenwedstrijd is om dingen uit te proberen niet waar? De tweede helft begonnen we zodoende met twee spitsen in plaats met maar eentje. Mathijn Horbeek op links en Daan van Dorp op rechts (na acht minuten werd zijn plek overgenomen door Colin). Het was in het begin wat onwennig en gelijk kregen we onnodig een doelpunt om onze oren; 3 – 1.

Toch na een paar minuten begon het weer beter te lopen bij de E8 en er ontstonden weer kansen door met name Mathijn, Colin en Niels. Achterin waren we weer soeverein onder leiding van Tiago Buijs. Helaas stond de paal enkele malen een hogere score ons in de weg maar met een prachtige 3 – 1 winst beëindigde we de enigszins frisse ochtend . De trainers waren zeker tevreden over ons spel en met name in balbezit. We waren zeer zorgvuldig met name in de eerste helft. Ook hulde voor aanvoerder Thomas Donders die elke week gecontroleerder gaat spelen en een duidelijke stijgende lijn heeft te pakken alleen mag ie nog steeds veel meer lef en durf tonen.

Speler van de week was overduidelijk vandaag Colin Lane. Hij speelde een werkelijk zeer goede eerste helft . En ook al scoor je niet als spits maar met drie assists en zijn voor hem niet altijd vanzelfsprekende getoonde winnaars mentaliteit mag hij echt super trots op zich zelf zijn. Wel volhouden dan! De jongens speelden twee zeer goede oefen matchen tegen SV Reeshof (0-5 winst)) en nu tegen Nemelaer (3- 1 winst). Volgende week de openings match van de voorjaars competitie thuis tegen GSBW E3 en als we zo spelen heb ik er als coach alle vertrouwen in.
Forza E8!


Verslaggever: Richard Lane